آن كه بينايى چشمش پوشيده بود : المحجوب ( قانون / ج 1 / 222 ) آن كه بينى او بوى نداند : أخشم ( مقدمة / 213 ) آن كه پاى هاكژ دارد : الاخفج ( قانون / ج 1 / 328 ) آن كه پاىهايش سايد به وقت رفتن : الامذح ( قانون / ج 1 / 375 ) آن كه پستانش از جاى برخاسته بود : ناهد ، ج النّواهد ( البلغة / 81 ) آن كه پشت دوتا دارد : الاقوس ( قانون / ج 2 / 772 ) آن كه پشتش درد كند : ظهر ( البلغة / 39 ) آن كه پلك چشم دريده دارد : الاشتر ( قانون / ج 2 / 558 ) آن كه پوست شكمش سست بود : الاثجل ( قانون / ج 3 / 1312 ) آن كه پيش از آن كه به زن فراز آيد آب بريزد : الزّمّلق ، الزّمالق ، الزّملق ( تكملة / 280 ) آن كه تهيگاهش سپيد شود : الحريك ( قانون / ج 3 / 1285 ) آن كه جماع رها كند : البتول ( قانون / ج 3 / 1400 ) آن كه جماع نتواند كرد : العنّين ( قانون / ج 3 / 1684 ) ، الحريك ( قانون / ج 3 / 1285 ) ، السّريس ( قانون / ج 2 / 807 ) آن كه جماع نخواهد : العجين ( قانون / ج 3 / 1677 ) آن كه چشم را دارو كند : الكحّال ( البلغة / 100 ) ، ( تكملة / 562 ) آن كه چشم ندارد : الأطلس ( البلغة / 7 ) آن كه چشمش آب همىريزد و بد بيند : الأعمش ( البلغة / 19 ) آن كه چشمش تاريك باشد : الأدوش ( البلغة / 7 ) آن كه چشمش تنگ باشد و نيك ببيند : الأخفش ( البلغة / 7 ) آن كه چشمش در پيش گردد : الأقبل ( البلغة / 17 ) آن كه چن مجامعت كند آبستن كند : الطّروح ( تكملة / 422 ) آن كه حيضش نيافتد : ضهياء ، ج ضهى ( البلغة / 48 ) آن كه خايه‌اش كنده باشند : المخصىّ ( قانون / ج 3 / 1768 ) المسلول ( قانون / ج 3 / 1407 ) آن كه خايه‌اش كنده بود : الخصىّ ( قانون / ج 3 / 1757 ) آن كه ختنه ناكرده باشد : الاعرم ( قانون / ج 3 / 1466 ) آن كه خرده‌اى پاى يا دست كژ دارد : الافدع ( قانون / ج 2 / 986 ) آن كه خورد بد دارد : الجدع ( قانون / ج 2 / 1004 )